O rzeźbiarzu słów kilka

Elidiusz Nowak urodził się w 1955 roku w Zamościu. Początkowo mieszkał z rodziną w okolicach Ząbkowic Śląskich, jednak w 1962 roku przybył do Komarówki Podlaskiej, w której to mieszka do dzisiaj. Jego zdolności artystyczne nie są związane z jakimkolwiek kierunkowym wykształceniem. Już w wieku kilkunastu lat tworzył swoje pierwsze rzeźby – niemałą inspirację stanowił dla niego mieszkający po sąsiedzku artysta-rzeźbiarz Franciszek Maksymiuk (autor wielu ołtarzy i rzeźb sakralnych na terenie diecezji siedleckiej). W warsztacie artysty spędzał wiele czasu, podpatrując jego warsztat twórczy. Swoje młodzieńcze pasje artystyczne zaczął rozwijać na poważnie w późniejszym wieku, poszukując nowych środków wyrazu i tworzyw, od początku jednak inspiracji szukał przede wszystkim w drzewie. Zaduma nad kruchością ludzkiej egzystencji zaowocowała rzeźbą w kości, w okresie tym powstało wiele unikalnych rzeźb niewielkich rozmiarów, w których tak delikatny materiał, jakim jest kość zwierzęca, stał się ważnym medium przekazującym uniwersalne, ogólnoludzkie przesłania i wartości. Wkrótce artysta powrócił do rzeźbienia w drzewie, tematyka jego dzieł pozostała jednak niezmienna, ogniskująca się wokół spraw życia ludzkiego: religii, miłości, śmierci. Artysta wielokrotnie wystawiał swoje prace na wystawach regionalnych. Pierwsza wystawa indywidualna jego dzieł prezentowana była w Domu Kultury w Parczewie. Brał udział w powiatowych przeglądach twórców wsi w Kąkolewnicy. W II Wojewódzkim Triennale Sztuki Twórców Nieprofesjonalnych w Wojewódzkim Domu Kultury w Lublinie zdobył pierwszą nagrodę za rzeźbę " Muzyka ".